Emission Trading ระบบ การบิน

ระบบการปล่อยมลพิษของสหภาพยุโรป (EU ETS) ระบบการปล่อยมลพิษของ EU (EU ETS) เป็นรากฐานที่สำคัญของนโยบายของสหภาพยุโรปในการต่อต้านการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศและเป็นเครื่องมือสำคัญในการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกได้อย่างมีประสิทธิภาพ เป็นตลาดคาร์บอนรายใหญ่อันดับแรกของโลกและยังคงเป็นตลาดที่ใหญ่ที่สุด ดำเนินงานใน 31 ประเทศ (28 ประเทศในสหภาพยุโรปรวมทั้งไอซ์แลนด์ลิกเตนสไตน์และนอร์เวย์) จำกัด การปล่อยก๊าซเรือนกระจกจากโรงไฟฟ้าที่ใช้พลังงานหนักมากกว่า 11,000 แห่งและสายการบินที่ดำเนินงานระหว่างประเทศเหล่านี้ครอบคลุมประมาณ 45 แห่งการปล่อยก๊าซเรือนกระจกของสหภาพยุโรป ระบบหมวกและการค้า EU ETS ทำงานตามหลักการการค้าและการค้า ฝาครอบตั้งอยู่บนยอดรวมของก๊าซเรือนกระจกบางชนิดที่สามารถปล่อยออกมาได้จากการติดตั้งที่ครอบคลุมโดยระบบ ฝาครอบจะลดลงเมื่อเวลาผ่านไปเพื่อลดการปล่อยสารรวม ภายในฝาครอบ บริษัท จะได้รับหรือซื้อค่าอนุญาตการปล่อยก๊าซเรือนกระจกซึ่งสามารถซื้อขายกันได้ตามต้องการ นอกจากนี้ยังสามารถซื้อเครดิตระหว่างประเทศจากโครงการประหยัดพลังงานได้ทั่วโลก ขีด จำกัด ของจำนวนเบี้ยเลี้ยงทั้งหมดที่มีอยู่จะทำให้แน่ใจได้ว่าพวกเขามีมูลค่า หลังจากแต่ละปี บริษัท ต้องยอมจำนนเงินสำรองเพียงพอที่จะครอบคลุมการปล่อยมลพิษทั้งหมดของตนมิฉะนั้นจะมีการปรับค่าปรับหนัก หาก บริษัท ลดการปล่อยมลพิษจะสามารถเก็บเงินสำรองไว้เพื่อรองรับความต้องการในอนาคตหรือขายให้กับ บริษัท อื่นที่ขาดเงินได้ การค้าขายทำให้เกิดความยืดหยุ่นซึ่งช่วยลดการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ที่มีค่าใช้จ่ายน้อยที่สุด ราคาคาร์บอนที่แข็งแกร่งยังช่วยส่งเสริมการลงทุนในด้านเทคโนโลยีคาร์บอนต่ำและสะอาด จุดเด่นของเฟส 3 (2013-2020) EU ETS อยู่ในขั้นตอนที่สามแตกต่างจากขั้นตอนที่ 1 และ 2 การเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญคือการกำหนดระดับการปล่อยมลพิษของสหภาพยุโรปฉบับเดียวที่ใช้แทนระบบก่อนหน้าของการเสนอราคาระดับชาติการประมูลคือวิธีการเริ่มต้นสำหรับการจัดสรรเบี้ยเลี้ยง (แทนการจัดสรรฟรี) และกฎการปันส่วนที่สอดคล้องกันจะใช้กับการเบิกจ่ายที่ยังคงให้ไป ไม่เสียค่าใช้จ่ายภาคและก๊าซอื่น ๆ รวม 300 ล้านเบี้ยเลี้ยงที่จัดสรรไว้ใน New Entrants Reserve เพื่อใช้เงินทุนในการนำนวัตกรรมเทคโนโลยีพลังงานทดแทนและการจับและเก็บกักคาร์บอนผ่านโปรแกรม NER 300 ภาคและก๊าซที่ครอบคลุมระบบดังกล่าวครอบคลุมถึงภาคและก๊าซต่อไปนี้ด้วย มุ่งเน้นการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ (CO 2) จากอุตสาหกรรมพลังงานที่ใช้พลังงานมากและพลังงานรวมทั้งโรงกลั่นน้ำมันโรงเหล็กและการผลิตเหล็กอลูมิเนียมโลหะซีเมนต์ มะนาวแก้วเซรามิคเยื่อกระดาษกระดาษแข็งกรดและสารเคมีอินทรีย์จำนวนมากในเชิงพาณิชย์การบินไนตรัสออกไซด์ (N 2 O) จากการผลิต ของไนตริกกรด adipic และ glyoxylic และ glyoxal perfluorocarbons (PFCs) จากการผลิตอลูมิเนียมการมีส่วนร่วมใน EU ETS เป็นข้อบังคับสำหรับ บริษัท ในภาคอุตสาหกรรมเหล่านี้ แต่ในบางภาคส่วนเฉพาะโรงงานที่มีขนาดใหญ่กว่าขนาดที่กำหนดรวมถึงการติดตั้งขนาดเล็กบางแห่งสามารถยกเว้นได้หากรัฐบาลวางมาตรการทางการคลังหรือมาตรการอื่น ๆ ที่จะลดการปล่อยก๊าซของพวกเขาด้วยปริมาณที่เท่ากันในภาคการบินจนถึงปี 2016 EU ETS ใช้เฉพาะกับเที่ยวบินเท่านั้น ระหว่างสนามบินที่ตั้งอยู่ในเขตเศรษฐกิจยุโรป (EEA) ลดการปล่อยมลพิษ EU ETS พิสูจน์ให้เห็นว่าการวางราคาคาร์บอนและการค้าขายก็สามารถทำได้ การปล่อยมลพิษจากโครงการในโครงการลดลงตามที่คาดการณ์ไว้ประมาณ 5 เมื่อเทียบกับช่วงเริ่มต้นของเฟส 3 (2013) (ดูตัวเลขปี 2015) ในปี 2020 การปล่อยมลพิษจากภาคส่วนที่ปกคลุมด้วยระบบจะต่ำกว่าปีพ. ศ. การพัฒนาตลาดคาร์บอนจัดตั้งขึ้นเมื่อปีพ. ศ. 2548 EU ETS เป็นระบบการซื้อขายการปล่อยมลพิษที่ใหญ่ที่สุดแห่งแรกของโลกซึ่งมีการซื้อขายคาร์บอนสูงกว่าสามในสี่ EU ETS ยังเป็นแรงบันดาลใจในการพัฒนาการค้าการปล่อยมลพิษในประเทศและภูมิภาคอื่น ๆ สหภาพยุโรปมีเป้าหมายเพื่อเชื่อมโยง ETS กับระบบอื่น ๆ ที่เข้ากันได้ หลักกฎหมาย EU ETS รายงานตลาดคาร์บอนทบทวน EU ETS สำหรับขั้นตอนที่ 3 การดำเนินการตามกฎหมายประวัติความเป็นมาของ Directive 200387EC การทำงานก่อนที่จะเสนอคณะกรรมาธิการข้อเสนอคณะกรรมการของเดือนตุลาคม 2001 คณะกรรมการปฏิกิริยาการอ่านข้อเสนอในสภาและรัฐสภา (รวมถึงตำแหน่งร่วมกันของสภา) เปิด จุดมุ่งหมายของการซื้อขายการปล่อยมลพิษคือจุดมุ่งหมายของระบบการซื้อขายการปล่อยก๊าซของสหภาพยุโรป (EU ETS) คือช่วยให้ประเทศสมาชิกสหภาพยุโรปบรรลุข้อผูกพันในการ จำกัด หรือลดก๊าซเรือนกระจก ปล่อยก๊าซเรือนกระจกในรูปแบบที่คุ้มค่า การอนุญาตให้ บริษัท ที่เข้าร่วมโครงการซื้อหรือขายสิทธิการปล่อยก๊าซเรือนกระจกหมายความว่าการลดการปล่อยก๊าซสามารถทำได้อย่างน้อยที่สุด EU ETS เป็นรากฐานที่สำคัญของยุทธศาสตร์ของสหภาพยุโรปในการต่อสู้กับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ เป็นระบบการค้าระหว่างประเทศแห่งแรกในการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ 2 แห่งในโลกและเริ่มดำเนินการมาตั้งแต่ปีพ. ศ. 2548 ณ วันที่ 1 มกราคม พ. ศ. 2551 มีผลบังคับใช้ไม่เพียงแค่ 27 รัฐสมาชิกของสหภาพยุโรป แต่ยังรวมถึงสมาชิกอีก 3 คนของเขตเศรษฐกิจยุโรป นอร์เวย์ไอซ์แลนด์และลิกเตนสไตน์ ปัจจุบันมีพื้นที่ติดตั้งมากกว่า 10,000 แห่งในภาคพลังงานและภาคอุตสาหกรรมซึ่งรับผิดชอบโดยรวมสำหรับการปล่อยมลพิษของก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์และก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ทั้งหมดประมาณครึ่งหนึ่งของสหภาพยุโรป การแก้ไข Directive EU ETS ตกลงกันในเดือนกรกฎาคม 2008 จะนำภาคการบินเข้าสู่ระบบตั้งแต่ปีพ. ศ. 2555 การค้าการปล่อยมลพิษจะทำอย่างไร EU ETS เป็นระบบการค้าและการค้าซึ่งกล่าวได้ว่าเป็นการ จำกัด ระดับการปล่อยมลพิษโดยรวม ภายในขีด จำกัด ดังกล่าวช่วยให้ผู้เข้าร่วมระบบสามารถซื้อและขายค่าอนุญาตตามที่ต้องการได้ เงินช่วยเหลือเหล่านี้เป็นสกุลเงินทางการค้าทั่วไปที่เป็นหัวใจสำคัญของระบบ หนึ่งสิทธิอนุญาตให้ผู้ถือสิทธิในการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์หรือคาร์บอนไดออกไซด์หนึ่งตันหรือเทียบเท่ากับก๊าซเรือนกระจกชนิดอื่น หมวกในจำนวนรวมของค่าเผื่อจะสร้างความขาดแคลนในตลาด ในช่วงการซื้อขายหลักทรัพย์ครั้งแรกและครั้งที่สองภายใต้โครงการนี้ประเทศสมาชิกต้องจัดทำแผนการจัดสรร (NAPs) แห่งชาติซึ่งกำหนดระดับการปล่อยมลพิษ ETS ทั้งหมดและจำนวนการปล่อยก๊าซเรือนกระจกในแต่ละประเทศที่ได้รับ ในตอนท้ายของแต่ละปีการติดตั้งจะต้องยอมจ่ายเงินค่าชดเชยให้เทียบเท่ากับการปล่อยก๊าซเรือนกระจก บริษัท ที่ปล่อยก๊าซเรือนกระจกอยู่ต่ำกว่าระดับที่จะได้รับค่าเบี้ยยังชีพ ผู้ที่เผชิญกับความยากลำบากในการรักษาระดับการปล่อยก๊าซให้สอดคล้องกับค่าเบี้ยเลี้ยงของพวกเขามีทางเลือกระหว่างการดำเนินมาตรการในการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกของตนเองเช่นการลงทุนในเทคโนโลยีที่มีประสิทธิภาพมากขึ้นหรือใช้แหล่งพลังงานที่มีคาร์บอนน้อยลงหรือซื้อเงินสำรองพิเศษที่ต้องการในตลาดหรือ การรวมกันของทั้งสอง ทางเลือกดังกล่าวมีแนวโน้มที่จะถูกกำหนดโดยค่าใช้จ่ายสัมพัทธ์ ด้วยวิธีนี้การปล่อยก๊าซจะลดลงเมื่อใดก็ตามที่มีประสิทธิภาพมากที่สุดในการทำเช่นนั้น EU ETS ใช้งานมานานแค่ไหน EU ETS เริ่มวางจำหน่ายในวันที่ 1 มกราคม พ. ศ. 2548 ระยะเวลาการซื้อขายแรกเริ่มตั้งแต่ 3 ปีถึงปลายปี 2550 และเป็นการเรียนรู้โดยการทำเฟสเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับช่วงการซื้อขายหลักทรัพย์ที่สำคัญเป็นครั้งที่สอง ระยะเวลาการซื้อขายเริ่มตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2551 และเริ่มดำเนินการเป็นเวลาห้าปีจนถึงสิ้นปี 2555 ความสำคัญของรอบระยะเวลาการค้าขายที่สองเกิดขึ้นจากข้อเท็จจริงที่ว่าสอดคล้องกับระยะเวลาการผูกมัดครั้งแรกของพิธีสารเกียวโตในระหว่างที่สหภาพยุโรปและประเทศอื่น ๆ ประเทศอุตสาหกรรมต้องบรรลุเป้าหมายเพื่อลดหรือลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจก สำหรับรอบระยะเวลาการค้าที่สองการปล่อย EU ETS ถูก จำกัด ไว้ที่ระดับ 6.5 ด้านล่างปี 2548 เพื่อช่วยให้มั่นใจได้ว่าสหภาพยุโรปโดยรวมและประเทศสมาชิกจะส่งมอบภาระผูกพันตามสัญญาของเกียวโต บทเรียนที่ได้จากประสบการณ์ในปัจจุบัน EU ETS ได้วางราคาคาร์บอนไว้อย่างไรและพิสูจน์ให้เห็นว่าการซื้อขายก๊าซเรือนกระจก ช่วงการซื้อขายหลักทรัพย์ครั้งแรกประสบความสำเร็จในการจัดตั้งการซื้อขายสิทธิการปล่อยก๊าซเรือนกระจกฟรีทั่วสหภาพยุโรปวางโครงสร้างพื้นฐานที่จำเป็นและพัฒนาตลาดคาร์บอนแบบไดนามิก ผลประโยชน์ด้านสิ่งแวดล้อมของขั้นตอนแรกอาจ จำกัด เนื่องจากมีการจัดสรรค่าเบี้ยเลี้ยงมากเกินไปในบางประเทศสมาชิกและบางภาคส่วนเนื่องจากการพึ่งพาการคาดการณ์การปล่อยก๊าซเรือนกระจกก่อนที่ข้อมูลการปล่อยมลพิษที่ได้รับการยืนยันจะมีอยู่ภายใต้ EU ETS เมื่อการเผยแพร่ข้อมูลการปล่อยมลพิษที่ได้รับการตรวจสอบแล้วในปีพ. ศ. 2548 ได้ให้ความสำคัญกับการจัดสรรเกินนี้ตลาดได้ตอบสนองตามที่คาดไว้โดยการลดราคาตลาดของค่าเบี้ยเลี้ยง ความพร้อมของข้อมูลการปล่อยมลพิษที่ได้รับการตรวจสอบได้อนุญาตให้คณะกรรมาธิการตรวจสอบให้แน่ใจว่าขีด จำกัด ของการจัดสรรระดับชาติในระยะที่สองถูกกำหนดไว้ที่ระดับที่ส่งผลให้เกิดการลดการปล่อยก๊าซที่แท้จริง นอกเหนือจากการเน้นย้ำถึงความต้องการข้อมูลที่ได้รับการยืนยันแล้วประสบการณ์ที่ผ่านมาได้แสดงให้เห็นว่าการประสานกันอย่างกลมกลืนภายใน EU ETS มีความจำเป็นเพื่อให้มั่นใจว่า EU จะบรรลุเป้าหมายการลดการปล่อยก๊าซอย่างน้อยที่สุดและมีความบิดเบือนในการแข่งขันน้อยที่สุด ความจำเป็นที่จะต้องมีการประสานกันมากขึ้นคือชัดเจนโดยคำนึงถึงวิธีการกำหนดวงเงินเบี้ยเลี้ยงการปล่อยก๊าซเรือนกระจกโดยรวม ระยะเวลาการซื้อขายหลักทรัพย์ทั้งสองแห่งแรกแสดงให้เห็นว่าวิธีการจัดสรรการตั้งค่าต่างชาติที่แตกต่างกันอย่างกว้างขวางทำให้เกิดการแข่งขันที่เป็นธรรมในตลาดภายใน นอกจากนี้ยังจำเป็นต้องมีการกลมกลืนชี้แจงและปรับแต่งมากขึ้นเกี่ยวกับขอบเขตของระบบการเข้าถึงเครดิตจากโครงการลดการปล่อยก๊าซนอกสหภาพยุโรปเงื่อนไขในการเชื่อมโยงระบบ EU ETS กับระบบการซื้อขายการปล่อยมลพิษที่อื่นและการติดตามตรวจสอบและ ข้อกำหนดในการรายงาน การเปลี่ยนแปลงหลักใน EU ETS คืออะไรและเมื่อไหร่ที่พวกเขาจะใช้การเปลี่ยนแปลงการออกแบบที่ตกลงกันจะมีผลบังคับใช้ในช่วงการซื้อขายที่สามคือมกราคม 2013 ขณะที่งานเตรียมความพร้อมจะเริ่มต้นทันทีกฎที่บังคับใช้จะไม่มีการเปลี่ยนแปลงจนกว่าจะถึงเดือนมกราคม 2013 เพื่อให้มั่นใจว่าเสถียรภาพด้านกฎระเบียบยังคงรักษาอยู่ EU ETS ในช่วงที่สามจะเป็นระบบที่มีประสิทธิภาพมีความกลมกลืนและเป็นธรรมมากขึ้น (8 ปีแทนที่จะเป็น 5 ปี) การลดการปล่อยมลพิษที่แข็งแกร่งและลดลงเป็นประจำทุกปี (ลดลง 21 ครั้งในปี 2563 เมื่อเปรียบเทียบกับปี 2548) และการเพิ่มขึ้นของจำนวนการประมูล (ตั้งแต่น้อยกว่า 4 ปี) ในระยะที่ 2 มากกว่าครึ่งหนึ่งของระยะที่ 3) ความสอดคล้องกันมากขึ้นได้รับการยอมรับในหลายพื้นที่รวมถึงการกำหนดระดับการถือครอง (ฝาครอบทั่วสหภาพยุโรปแทนที่จะเป็นตัวพิมพ์ใหญ่ในขั้นตอนที่ 1 และ 2) รวมทั้งกฎสำหรับการจัดสรรเป็นอิสระในช่วงเปลี่ยนผ่าน ความเป็นธรรมของระบบเพิ่มขึ้นอย่างมากโดยการย้ายไปสู่กฎการจัดสรรเขตการปกครองฟรีทั่วยุโรปสำหรับการติดตั้งในโรงงานอุตสาหกรรมและโดยการแนะนำกลไกการจัดสรรซ้ำซึ่งอนุญาตให้ประเทศสมาชิกใหม่เข้าประมูลเพิ่มเติม ข้อความสุดท้ายเป็นอย่างไรเมื่อเปรียบเทียบกับข้อเสนอของคณะกรรมการชุดแรกสภาพภูมิอากาศและเป้าหมายด้านพลังงานที่ตกลงกันไว้ในช่วงฤดูใบไม้ผลิปี 2550 ของสภายุโรปได้รับการบำรุงรักษาและสถาปัตยกรรมโดยรวมของข้อเสนอของคณะกรรมาธิการ EU ETS ยังคงเหมือนเดิม กล่าวคือจะมีการกำหนดวงเงินการปล่อยก๊าซเรือนกระจกใน EU เป็นจำนวน 1 วงเงินและจะลดลงทุกปีตามเส้นแนวโน้มเชิงเส้นซึ่งจะดำเนินต่อไปหลังจากสิ้นสุดรอบการซื้อขายที่สาม (2013-2020) ข้อแตกต่างหลักเมื่อเทียบกับข้อเสนอคือการประมูลเบี้ยเลี้ยงจะดำเนินไปช้ากว่า การเปลี่ยนแปลงที่สำคัญคืออะไรเมื่อเปรียบเทียบกับข้อเสนอของคณะกรรมการข้อสรุปการเปลี่ยนแปลงหลัก ๆ ที่เกิดขึ้นกับข้อเสนอมีดังต่อไปนี้: ประเทศสมาชิกบางประเทศได้รับการยกเว้นตามความเป็นตัวเลือกและชั่วคราวจากกฎที่ว่าจะไม่จัดสรรค่าใช้จ่ายใด ๆ ให้กับเครื่องกำเนิดไฟฟ้าไฟฟ้าในปี 2013 ตัวเลือกนี้มีผลกับประเทศสมาชิกซึ่งเป็นไปตามเงื่อนไขบางประการที่เกี่ยวกับการเชื่อมต่อกันของกริดไฟฟ้าการใช้เชื้อเพลิงฟอสซิลในการผลิตกระแสไฟฟ้าและ GDPcapita ในความสัมพันธ์กับค่าเฉลี่ยของ EU-27 นอกจากนี้จำนวนเงินที่รัฐสมาชิกสามารถจัดสรรให้กับโรงไฟฟ้าได้ไม่เกิน 70 ของการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ของพืชที่เกี่ยวข้องในระยะที่ 1 และลดลงในปีต่อ ๆ ไป นอกจากนี้การจัดสรรฟรีในระยะที่ 3 สามารถมอบให้กับโรงไฟฟ้าที่กำลังดำเนินการหรือก่อสร้างไม่ช้ากว่าสิ้นปี 2008 โปรดดูคำตอบสำหรับคำถามที่ 15 ด้านล่าง จะมีรายละเอียดเพิ่มเติมใน Directive เกี่ยวกับเกณฑ์ที่จะใช้เพื่อกำหนดภาคหรือภาคย่อยที่ถือว่าเสี่ยงต่อการรั่วไหลของคาร์บอน และวันที่ก่อนหน้านี้ของการประกาศรายชื่อคณะกรรมการของภาคดังกล่าว (31 ธันวาคม 2009) นอกจากนี้ภายใต้การทบทวนเมื่อมีข้อตกลงระหว่างประเทศที่น่าพอใจการติดตั้งในอุตสาหกรรมที่สัมผัสทั้งหมดจะได้รับค่าเบี้ยเลี้ยงฟรี 100 เท่าในกรณีที่ใช้เทคโนโลยีที่มีประสิทธิภาพมากที่สุด การจัดสรรให้กับอุตสาหกรรมโดยไม่ จำกัด วง จำกัด ในการปล่อยมลพิษทั้งหมดในปีพ. ศ. 2548 ถึง พ. ศ. 2550 จำนวนเบี้ยเลี้ยงที่จัดสรรให้กับการติดตั้งในภาคอุตสาหกรรมจะลดลงทุกปีตามการลดลงของปริมาณการปล่อยมลพิษ ประเทศสมาชิกอาจชดเชยการติดตั้งสำหรับค่าใช้จ่ายของก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ที่จ่ายผ่านไปในราคาไฟฟ้าได้หากค่าใช้จ่ายของก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์อาจทำให้เกิดความเสี่ยงต่อการรั่วไหลของก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ คณะกรรมาธิการได้ดำเนินการแก้ไขหลักเกณฑ์ของชุมชนเกี่ยวกับการช่วยเหลือของรัฐในการคุ้มครองสิ่งแวดล้อมในส่วนนี้ ดูการตอบคำถามที่ 15 ด้านล่าง ระดับการประมูลของค่าเผื่อสำหรับอุตสาหกรรมที่ไม่ได้สัมผัสจะเพิ่มขึ้นในลักษณะที่เป็นไปตามเส้นตายตามที่คณะกรรมาธิการเสนอ แต่แทนที่จะถึง 100 จุดภายในปี 2563 จะมีจำนวนถึง 70 แห่งโดยมีจุดมุ่งหมายถึง 100 ต่อ 2027 ตามที่กำหนดไว้ในข้อเสนอของคณะกรรมการ 10 ของค่าเผื่อการประมูลจะถูกแจกจ่ายจากประเทศสมาชิกที่มีรายได้ต่อหัวสูงให้แก่ผู้ที่มีรายได้ต่อหัวต่ำเพื่อเพิ่มความสามารถทางการเงินของ บริษัท หลังการลงทุนในเทคโนโลยีที่เป็นมิตรกับสภาพอากาศ มีการเพิ่มบทบัญญัติสำหรับกลไกการจัดสรรรายได้อีก 2 แห่งที่มีการประมูลโดยคำนึงถึงประเทศสมาชิกซึ่งในปี 2548 มีการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกอย่างน้อย 20 ปีเมื่อเทียบกับปีอ้างอิงที่กำหนดโดยพิธีสารเกียวโต ส่วนแบ่งรายได้จากการประมูลที่ประเทศสมาชิกแนะนำให้ใช้ในการสู้รบและปรับตัวให้เข้ากับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศส่วนใหญ่ภายในสหภาพยุโรป แต่ยังอยู่ในประเทศกำลังพัฒนาซึ่งเพิ่มขึ้นจาก 20 เป็น 50 ข้อความนี้จะช่วยให้ได้ระดับที่ได้รับอนุญาต ของการใช้เครดิต JICDM ในสถานการณ์ 20 สำหรับผู้ประกอบการเดิมที่ได้รับงบประมาณต่ำสุดในการนำเข้าและใช้สินเชื่อดังกล่าวในการจัดสรรและการเข้าถึงสินเชื่อในช่วงปี 2551-2555 ภาคใหม่ผู้เข้าใหม่ในช่วง 2013-2020 และ 2008-2012 จะสามารถใช้เครดิตได้เช่นกัน จำนวนเครดิตทั้งหมดที่อาจใช้จะลดลงไม่เกิน 50 ในระหว่างปี 2551 ถึง พ. ศ. 2563 ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับการลดการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ที่เข้มงวดมากขึ้นในบริบทของข้อตกลงระหว่างประเทศที่น่าพอใจคณะกรรมาธิการอาจอนุญาตให้เข้าถึง CERs และ ERUs เพิ่มเติมได้ ผู้ประกอบการในโครงการชุมชน ดูคำตอบในคำถามที่ 20 ด้านล่าง เงินที่ได้รับจากการประมูล 300 ล้านเบี้ยเลี้ยงสำรองใหม่จะถูกนำมาใช้เพื่อสนับสนุนโครงการสาธิตและเก็บรักษาคาร์บอนไดออกไซด์ 12 โครงการและโครงการสาธิตเทคโนโลยีพลังงานทดแทนที่เป็นนวัตกรรมใหม่ มีเงื่อนไขหลายประการที่แนบมากับกลไกการจัดหาเงินทุนนี้ ดูคำตอบในคำถามที่ 30 ด้านล่าง มีการขยายความสามารถในการเลือกใช้ระบบการเผาไหม้ขนาดเล็กที่มีมาตรการเทียบเท่าได้เพื่อให้ครอบคลุมการติดตั้งขนาดเล็กทั้งหมดโดยไม่คำนึงถึงกิจกรรมการปล่อย CO2 ได้เพิ่มขึ้นจาก 10,000 ถึง 25,000 ตันของ CO 2 ต่อปีและขีดความสามารถที่กำหนดไว้ การติดตั้งการเผาไหม้ต้องปฏิบัติตามนอกจากนี้ได้รับการยกขึ้นจาก 25MW ถึง 35MW ด้วยเกณฑ์ที่เพิ่มขึ้นเหล่านี้ส่วนแบ่งของการปล่อยมลพิษที่ได้รับการยกเว้นซึ่งอาจจะได้รับการยกเว้นจากระบบการค้าการปล่อยมลพิษจะกลายเป็นสิ่งสำคัญและทำให้มีการเพิ่มบทบัญญัติเพื่อให้สามารถลดวงเงินเบี้ยเลี้ยงของสหภาพยุโรปได้ จะมีแผนจัดสรรแห่งชาติหรือไม่ (NAPs) ใน NAPs สำหรับช่วงการซื้อขายแรก (2005-2007) และครั้งที่สอง (2008-2012) รัฐสมาชิกกำหนดจำนวนเงินสำรองทั้งหมดที่จะออกหมวกและวิธีการเหล่านี้ จะถูกจัดสรรให้กับสถานที่ปฏิบัติงานนอกชายฝั่ง วิธีนี้ทำให้เกิดความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญในกฎการจัดสรรสร้างแรงจูงใจสำหรับแต่ละรัฐสมาชิกเพื่อสนับสนุนอุตสาหกรรมของตนเองและทำให้เกิดความซับซ้อนอย่างมาก นับจากรอบการซื้อขายที่สามจะมีการกำหนดวงเงิน EU กว้างหนึ่งชุดและจะมีการจัดสรรใบอนุญาตตามหลักเกณฑ์ที่กลมกลืน แผนจัดสรรแห่งชาติจะไม่ต้องการอีกต่อไป จะกำหนดระดับการปล่อยก๊าซในขั้นตอนที่ 3 กฎในการคำนวณวงเงินสูงสุดของสหภาพยุโรปมีดังนี้ตั้งแต่ปี 2013 จำนวนเบี้ยเลี้ยงทั้งหมดจะลดลงเป็นประจำทุกปีในรูปแบบเส้นตรง จุดเริ่มต้นของบรรทัดนี้คือจำนวนเงินรวมโดยเฉลี่ยของค่าเบี้ยเลี้ยง (ขั้นตอนที่ 2) ที่จะออกโดยประเทศสมาชิกในช่วงปี 2551 ถึง พ. ศ. 2551 ซึ่งปรับเพื่อสะท้อนถึงขอบเขตที่กว้างขวางของระบบตั้งแต่ปี 2556 รวมทั้งสถานที่ปฏิบัติงานเล็ก ๆ ที่สมาชิกรายนั้น รัฐได้เลือกที่จะไม่รวม ปัจจัยเชิงเส้นโดยที่จำนวนเงินต่อปีจะลดลง 1.74 เมื่อเทียบกับระยะที่ 2 cap จุดเริ่มต้นของการกำหนดปัจจัยเชิงเส้นที่ 1.74 คือการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกลง 20 ฉบับเมื่อเทียบกับปี 1990 ซึ่งเท่ากับการลดลง 14 เมื่อเทียบกับปี 2548 อย่างไรก็ตาม EU ETS จำเป็นต้องลดขนาดใหญ่ลงเนื่องจากราคาถูกกว่าที่จะลดลง การปล่อยมลพิษในภาค ETS แผนกที่ลดต้นทุนการลดลงโดยรวมลดลงเป็น: การลดการปล่อยมลพิษในสหภาพยุโรปของ ETS ลดลง 21 ครั้งเมื่อเทียบกับปีพ. ศ. 2548 ในปีพ. ศ. 2563 ลดลงประมาณ 10 เทียบกับปี 2548 สำหรับภาคที่ไม่ได้รับการคุ้มครองโดย EU ETS การลดลงของ 2020 ในปี 2020 ส่งผลให้ ETS ได้รับการจัดสรรสูงสุดในปี 2020 เป็นจำนวนเงิน 1720 ล้านรายและมีระยะเวลาเฉลี่ย 3 ช่วง (2013-2020) ของค่าเบี้ยเลี้ยงในปี 1846 ล้านบาทและลดลง 11 เทียบกับระยะที่ 2 ตัวเลขที่แน่นอนทั้งหมดแสดงให้เห็นว่าสอดคล้องกับความครอบคลุมในช่วงเริ่มต้นของรอบระยะเวลาการซื้อขายที่สองและดังนั้นจึงไม่คำนึงถึงการบินซึ่งจะมีการเพิ่มในปี 2012 และภาคอื่น ๆ ที่จะเพิ่มในขั้นตอนที่ 3 ตัวเลขสุดท้ายสำหรับแคปซูลปี ในระยะที่ 3 จะได้รับการกำหนดและเผยแพร่โดยคณะกรรมาธิการภายในวันที่ 30 กันยายน พ. ศ. 2553 วิธีการกำหนดขีด จำกัด การปล่อยก๊าซเกินกว่าระยะที่ 3 ปัจจัยที่เป็นเส้นตรงของ 1.74 ที่ใช้ในการกำหนดระยะที่ 3 จะยังคงใช้ต่อไปเมื่อสิ้นสุดระยะเวลาการซื้อขายใน 2020 และกำหนดระยะเวลาการซื้อขายรอบที่สี่ (2021 ถึง 2028) และอื่น ๆ อาจแก้ไขได้ภายในปี พ. ศ. 2568 ในความเป็นจริงการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกอย่างมีนัยสำคัญระหว่าง 60-80 เมื่อเทียบกับปีพ. ศ. 2593 จะมีความจำเป็นในปีพ. ศ. 2593 เพื่อบรรลุเป้าหมายเชิงยุทธศาสตร์ในการ จำกัด อุณหภูมิโดยเฉลี่ยทั่วโลกให้สูงกว่าระดับก่อนอุตสาหกรรม กำหนดวงเงินค่าเบี้ยเลี้ยงการปล่อยก๊าซเรือนกระจกในแต่ละปีของสหภาพยุโรป จะลดความยืดหยุ่นสำหรับการติดตั้งที่เกี่ยวข้องไม่มีความยืดหยุ่นในการติดตั้งจะไม่ลดลงเลย ในปีใด ๆ จะต้องออกใบอนุญาตให้ทำการประมูลและแจกจ่ายโดยเจ้าหน้าที่ผู้มีอำนาจภายในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ วันสุดท้ายที่ผู้ประกอบการจะเบิกค่าชดเชยคือวันที่ 30 เมษายนของปีถัดจากปีที่เกิดการปล่อยมลพิษ ดังนั้นผู้ประกอบการจึงได้รับเบี้ยเลี้ยงในปีปัจจุบันก่อนที่จะต้องจ่ายค่าชดเชยการปล่อยมลพิษในปีที่ผ่านมา ค่าเผื่อหนี้สงสัยจะสูญยังคงมีผลตลอดระยะเวลาการซื้อขายและสามารถเบิกใช้เบี้ยเลี้ยงเพื่อใช้ในรอบการซื้อขายถัดไปได้ ในแง่นี้ไม่มีอะไรจะเปลี่ยนแปลง ระบบจะยังคงขึ้นอยู่กับระยะเวลาการซื้อขาย แต่ระยะเวลาการซื้อขายที่สามจะใช้เวลาแปดปีตั้งแต่ปี 2556 ถึง พ. ศ. 2563 เมื่อเทียบกับระยะเวลา 5 ปีในช่วงที่สองระหว่างปี 2551-2555 ระยะเวลาการซื้อขายที่สองประเทศสมาชิกจะตัดสินใจจัดสรรให้เท่ากัน จำนวนรวมของค่าเบี้ยประชุมในแต่ละปี การลดลงเชิงเส้นในแต่ละปีนับจากปี 2013 จะสอดคล้องกับแนวโน้มการปล่อยมลพิษที่คาดว่าจะดีขึ้นในช่วงดังกล่าว ตัวเลขเบื้องต้นของ ETS ประจำปีงบประมาณสำหรับปี 2556 ถึง พ. ศ. 2563 ตัวเลขเบื้องต้นของจำนวนปีที่กำหนดคือดังนี้ตัวเลขเหล่านี้ขึ้นอยู่กับขอบเขตของ ETS ตามที่ใช้ในขั้นตอนที่ 2 (2551 ถึง 2555) และการตัดสินใจของคณะกรรมการเกี่ยวกับ แผนจัดสรรแห่งชาติสำหรับระยะที่ 2 จำนวน 2083 ล้านตัน ตัวเลขเหล่านี้จะได้รับการปรับปรุงด้วยเหตุผลหลายประการ ประการแรกจะมีการปรับปรุงเพื่อพิจารณาการขยายขอบเขตในระยะที่ 2 หากรัฐสมาชิกยืนยันและตรวจสอบการปล่อยมลพิษที่เกิดขึ้นจากส่วนขยายเหล่านี้ ประการที่สองจะมีการปรับปรุงการขยายขอบเขต ETS ในระยะเวลาการคาที่สาม ประการที่สามการเลือกไม่ใช้การติดตั้งขนาดเล็กจะนำไปสู่การลดหมวกอย่างเหมาะสม ประการที่สี่ตัวเลขไม่ได้คำนึงถึงการรวมการบินหรือการปล่อยมลพิษจากนอร์เวย์ไอซ์แลนด์และลิกเตนสไตน์ เบี้ยยังคงได้รับการจัดสรรฟรีใช่ไหม การติดตั้งในโรงงานอุตสาหกรรมจะได้รับการจัดสรรโดยไม่คิดมูลค่า และในประเทศสมาชิกเหล่านี้ที่มีสิทธิ์ได้รับการยกเว้นตามกฎหมายโรงไฟฟ้าอาจจะได้รับค่าเบี้ยเลี้ยงฟรีหากรัฐสมาชิกตัดสินใจ คาดว่าอย่างน้อยครึ่งหนึ่งของเบี้ยเลี้ยงที่มีอยู่ในปี 2013 จะมีการประมูล ในขณะที่ส่วนใหญ่ของค่าใช้จ่ายได้รับการจัดสรรโดยไม่เสียค่าใช้จ่ายในการติดตั้งในช่วงการซื้อขายครั้งแรกและครั้งที่สองคณะกรรมการเสนอว่าการประมูลขายเบี้ยเลี้ยงควรเป็นหลักการพื้นฐานสำหรับการจัดสรร เนื่องจากการประมูลที่ดีที่สุดทำให้เกิดประสิทธิภาพความโปร่งใสและความเรียบง่ายของระบบและสร้างแรงจูงใจที่ยิ่งใหญ่ที่สุดสำหรับการลงทุนในเศรษฐกิจคาร์บอนต่ำ สอดคล้องกับหลักเกณฑ์ของผู้ก่อมลพิษและหลีกเลี่ยงผลกำไรที่เกิดขึ้นกับภาคบางแห่งที่ได้จ่ายค่าชดเชยให้กับลูกค้าแม้ว่าจะได้รับฟรี จะมีการแจกจ่ายฟรีได้อย่างไรภายในวันที่ 31 ธันวาคม พ. ศ. 2553 คณะกรรมาธิการจะใช้กฎของสหภาพยุโรปซึ่งจะมีการพัฒนาภายใต้กระบวนการของคณะกรรมการ (Comitology) กฎเหล่านี้จะทำให้การปันส่วนเป็นไปอย่างสอดคล้องกันและทำให้ทุก บริษัท ทั่วทั้งสหภาพยุโรปที่มีกิจกรรมเดียวกันหรือคล้ายคลึงกันจะต้องได้รับการปฏิบัติตามกฎเดียวกัน กฎระเบียบจะช่วยให้การจัดสรรเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพมากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ กฎที่นำมาใช้ระบุว่าในกรณีที่เป็นไปได้การจัดสรรจะขึ้นอยู่กับเกณฑ์ที่เรียกว่าเช่น จำนวนเบี้ยเลี้ยงต่อปริมาณผลผลิตทางประวัติศาสตร์ กฎดังกล่าวให้รางวัลแก่ผู้ประกอบการที่ได้ดำเนินการในช่วงต้นเพื่อลดก๊าซเรือนกระจกสะท้อนให้เห็นถึงหลักการของผู้ก่อมลพิษที่ดีขึ้นและให้แรงจูงใจที่มากขึ้นในการลดการปล่อยก๊าซเนื่องจากการจัดสรรจะไม่ขึ้นอยู่กับการปลดปล่อยในอดีตอีกต่อไป การจัดสรรทั้งหมดจะต้องได้รับการพิจารณาก่อนเริ่มช่วงระยะเวลาการซื้อขายรอบที่สามและจะไม่มีการปรับเปลี่ยนโพสต์ การติดตั้งใดที่จะได้รับการจัดสรรฟรีและจะไม่เป็นอย่างไรผลกระทบเชิงลบต่อการแข่งขันควรหลีกเลี่ยงโดยคำนึงถึงความสามารถในการจ่ายค่าเบี้ยเลี้ยงการปล่อยมลพิษที่เพิ่มขึ้นการประมูลเต็มรูปแบบเป็นกฎตั้งแต่ปี 2556 เป็นต้นไปสำหรับเครื่องกำเนิดไฟฟ้า อย่างไรก็ตามประเทศสมาชิกที่ปฏิบัติตามเงื่อนไขบางอย่างเกี่ยวกับการเชื่อมต่อกันหรือส่วนแบ่งของเชื้อเพลิงฟอสซิลในการผลิตไฟฟ้าและ GDP ต่อหัวต่อความสัมพันธ์กับค่าเฉลี่ย EU-27 มีทางเลือกที่จะเบี่ยงเบนไปจากกฎข้อนี้ชั่วคราวสำหรับโรงไฟฟ้าที่มีอยู่ อัตราการประมูลในปี 2556 จะต้องมีอย่างน้อย 30 สำหรับการปล่อยมลพิษในช่วงแรกและต้องเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องเป็น 100 ภายในไม่เกินปีพ. ศ. 2520 หากมีการใช้ข้อเสนอนี้รัฐสมาชิกจะต้องลงทุนในการปรับปรุงและยกระดับ โครงสร้างพื้นฐานในด้านเทคโนโลยีที่สะอาดและการกระจายการผสมผสานพลังงานและแหล่งจัดหาของพวกเขาให้เท่ากันซึ่งเท่ากับมูลค่าตลาดของการจัดสรรฟรี ในส่วนอื่น ๆ การจัดสรรฟรีจะถูกแบ่งออกเป็นลำดับตั้งแต่ปี 2556 โดยประเทศสมาชิกเห็นพ้องที่จะเริ่มประมูลในปีพ. ศ. 2556 โดยจะมีการประมูลเพิ่มขึ้นเป็น 70 แห่งในปีพ. ศ. 2563 เพื่อให้บรรลุถึง 100 ในปี 2570 อย่างไรก็ตามจะมีข้อยกเว้น การติดตั้งในภาคที่พบว่ามีความเสี่ยงอย่างมากต่อการรั่วไหลของคาร์บอน ความเสี่ยงนี้อาจเกิดขึ้นได้หากระบบ EU ETS เพิ่มต้นทุนการผลิตมากจน บริษัท ตัดสินใจย้ายการผลิตไปยังพื้นที่นอกสหภาพยุโรปที่ไม่ได้อยู่ภายใต้ข้อ จำกัด ด้านการปล่อยก๊าซที่เทียบเท่ากัน คณะกรรมาธิการจะกำหนดภาคที่เกี่ยวข้องภายในวันที่ 31 ธันวาคม พ. ศ. 2552 เพื่อทำเช่นนี้คณะกรรมาธิการจะประเมินว่าต้นทุนการผลิตเพิ่มขึ้นโดยตรงหรือโดยอ้อมที่เกิดจากการใช้ระเบียบ ETS ในสัดส่วนของมูลค่าขั้นต้นที่เพิ่มเกินกว่า 5 และว่า มูลค่ารวมของการส่งออกและนำเข้าหารด้วยมูลค่ารวมของการหมุนเวียนและการนำเข้าเกินกว่า 10 หากผลสำหรับเกณฑ์ใดเกณฑ์หนึ่งหรือมากกว่า 30 ภาคจะได้รับการพิจารณาว่ามีความเสี่ยงอย่างมากต่อการรั่วไหลของคาร์บอน การติดตั้งในภาคอุตสาหกรรมเหล่านี้จะได้รับส่วนแบ่ง 100 รายในจำนวนที่ลดลงต่อปีของค่าเบี้ยเลี้ยงทั้งหมดฟรี ส่วนแบ่งการปล่อยมลพิษของอุตสาหกรรมเหล่านี้จะพิจารณาจากปริมาณการปล่อยมลพิษของ ETS ทั้งหมดในปีพ. ศ. 2548 ถึงปีพ. ศ. 2550 ค่า CO 2 ที่ผ่านมาในราคาไฟฟ้าอาจทำให้การติดตั้งบางแห่งเสี่ยงต่อการรั่วไหลของคาร์บอน เพื่อหลีกเลี่ยงความเสี่ยงดังกล่าวประเทศสมาชิกอาจให้ค่าชดเชยกับค่าใช้จ่ายดังกล่าว ในกรณีที่ไม่มีข้อตกลงระหว่างประเทศเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศคณะกรรมาธิการได้ดำเนินการแก้ไขแนวทางของชุมชนเกี่ยวกับการช่วยเหลือของรัฐในการคุ้มครองสิ่งแวดล้อมในส่วนนี้ ภายใต้ข้อตกลงระหว่างประเทศซึ่งทำให้คู่แข่งในส่วนอื่น ๆ ของโลกมีต้นทุนที่เท่ากันความเสี่ยงในการรั่วของคาร์บอนอาจไม่สำคัญนัก ดังนั้นในวันที่ 30 มิถุนายน พ. ศ. 2553 คณะกรรมาธิการจะทำการประเมินสถานการณ์อุตสาหกรรมที่ใช้พลังงานมากและประเมินความเสี่ยงของการรั่วไหลของคาร์บอนโดยพิจารณาจากผลของการเจรจาระหว่างประเทศและคำนึงถึงภาคส่วนที่มีผลผูกพัน ข้อตกลงที่อาจได้รับการสรุป รายงานจะมาพร้อมกับข้อเสนอแนะใด ๆ ที่เหมาะสม อาจรวมถึงการรักษาหรือปรับสัดส่วนของค่าเบี้ยเลี้ยงที่ได้รับโดยไม่คิดค่าใช้จ่ายแก่โรงงานอุตสาหกรรมที่มีการแข่งขันระดับโลกโดยเฉพาะหรือรวมถึงผู้นำเข้าสินค้าที่เกี่ยวข้องใน ETS ใครจะเป็นผู้จัดประมูลและจะดำเนินการอย่างไรประเทศสมาชิกจะต้องรับผิดชอบในการตรวจสอบว่าได้มีการประมูลขายทอดตลาดแล้วหรือไม่ รัฐสมาชิกแต่ละประเทศต้องตัดสินใจว่าจะต้องการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานและแพลตฟอร์มการประมูลในแบบของตนเองหรือไม่ว่าจะต้องการร่วมมือกับประเทศสมาชิกอื่น ๆ เพื่อพัฒนาโซลูชันระดับภูมิภาคหรือทั่วทั้งสหภาพยุโรป การกระจายสิทธิในการประมูลไปยังประเทศสมาชิกส่วนใหญ่ขึ้นอยู่กับการปล่อยมลพิษในเฟส 1 ของ EU ETS แต่ส่วนหนึ่งของสิทธิจะได้รับการแจกจ่ายจากประเทศสมาชิกที่ร่ำรวยขึ้นให้แก่คนยากจนเพื่อพิจารณา GDP ต่อหัวและโอกาสที่สูงกว่า สำหรับการเจริญเติบโตและการปล่อยมลพิษในช่วงหลัง ๆ ยังคงเป็นกรณีที่ 10 ของสิทธิในการเบี้ยเลี้ยงในการประมูลจะถูกแจกจ่ายจากประเทศสมาชิกที่มีรายได้ต่อหัวสูงให้แก่ผู้ที่มีรายได้ต่อหัวต่ำเพื่อที่จะเสริมสร้างขีดความสามารถทางการเงินของรัฐบาลในการลงทุนในเทคโนโลยีที่เป็นมิตรกับสภาพอากาศ อย่างไรก็ตามได้มีการเพิ่มบทบัญญัติสำหรับกลไกการกระจายตัวอีกแห่งหนึ่งของประเทศสมาชิก 2 ซึ่งมีการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกอย่างน้อย 20 ปีเมื่อเทียบกับปีอ้างอิงที่กำหนดโดยพิธีสารเกียวโตในปี 2548 เก้ารัฐสมาชิกได้รับประโยชน์จากบทบัญญัตินี้ การประมูลต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์ของตลาดภายในและต้องเปิดกว้างสำหรับผู้ซื้อที่มีศักยภาพในสภาวะที่ไม่เลือกปฏิบัติ ภายในวันที่ 30 มิถุนายน พ. ศ. 2553 คณะกรรมาธิการจะดำเนินการตามกฎระเบียบ (ผ่านขั้นตอนการพิจารณาคดี) ซึ่งจะกำหนดหลักเกณฑ์และเงื่อนไขที่เหมาะสมเพื่อสร้างความมั่นใจในการประมูลที่มีประสิทธิภาพและมีการประสานงานโดยไม่กระทบกับตลาดอนุพันธ์ จำนวนเงินที่สมาชิกแต่ละประเทศจะได้รับประมูลและจำนวนเงินที่ได้รับนี้จะถูกประมูล จำนวน 88 ใบที่ได้รับการประมูลจากแต่ละประเทศสมาชิกจะได้รับการกระจายบนพื้นฐานของการแบ่งปันรัฐสมาชิกในการปล่อยมลพิษในประวัติศาสตร์ภายใต้ EU ETS เพื่อความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันและการเจริญเติบโต 12 ของปริมาณทั้งหมดมีการแจกจ่ายในลักษณะที่คำนึงถึง GDP ต่อหัวและความสำเร็จภายใต้พิธีสารเกียวโต ภาคและก๊าซใดที่ครอบคลุมตั้งแต่ 2013 ETS ครอบคลุมการติดตั้งที่ทำกิจกรรมที่ระบุ ตั้งแต่จุดเริ่มต้นได้ครอบคลุมเหนือขีดความสามารถบางอย่างสถานีพลังงานและโรงเผาไหม้อื่น ๆ โรงกลั่นน้ำมันเตาโค้กโรงงานเหล็กและเหล็กกล้าและโรงงานที่ทำซีเมนต์แก้วมะนาวอิฐเซรามิคเยื่อกระดาษและกระดาษบอร์ด สำหรับก๊าซเรือนกระจกในปัจจุบันมีเพียงการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ยกเว้นประเทศเนเธอร์แลนด์ซึ่งได้เลือกใช้การปล่อยก๊าซไนตรัสออกไซด์ ตั้งแต่ 2013 ขอบเขตของ ETS จะขยายไปยังรวมถึงภาคอื่น ๆ และก๊าซเรือนกระจก การปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์แอมโมเนียและอลูมิเนียมจะรวมอยู่ด้วยเช่นเดียวกับการปลดปล่อยไนโตรเจนจากการผลิตกรดไนตริกการผลิตกรดอะมิกและไกลโคลาลิกและ perfluorocarbons จากภาคอลูมิเนียม การจับการขนส่งและการเก็บรักษาทางธรณีวิทยาของการปล่อยก๊าซเรือนกระจกทั้งหมดจะครอบคลุมด้วย ภาคธุรกิจเหล่านี้จะได้รับค่าเบี้ยเลี้ยงโดยไม่คิดค่าใช้จ่ายตามกฎของสหภาพยุโรปเช่นเดียวกับภาคอุตสาหกรรมอื่นที่ครอบคลุมอยู่แล้ว เมื่อถึงปี 2012 การบินจะรวมอยู่ใน EU ETS การติดตั้งระบบขนาดเล็กจะถูกแยกออกจากขอบเขตการดำเนินงานของ ETS มีการติดตั้งระบบขนาดเล็กจำนวนมากซึ่งปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์เป็นจำนวนค่อนข้างต่ำและข้อกังวลเหล่านี้ได้รับการเพิ่มขึ้นจากการเพิ่มประสิทธิภาพของการรวมระบบเหล่านี้ นับจากปีพ. ศ. 2556 ประเทศสมาชิกจะได้รับอนุญาตให้นำระบบดังกล่าวออกจากระบบ ETS ภายใต้เงื่อนไขบางประการ การติดตั้งที่เกี่ยวข้องคือผู้ที่รายงานการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ต่ำกว่า 25 000 ตันในแต่ละ 3 ปีก่อนปีที่ยื่นคำขอ สำหรับการติดตั้งระบบเผาไหม้จะมีการเพิ่มขีดความสามารถของกำลังการผลิต 35 เมกกะวัตต์ นอกจากนี้ประเทศสมาชิกจะได้รับความเป็นไปได้ที่จะไม่รวมการติดตั้งที่ดำเนินการโดยโรงพยาบาล การติดตั้งอาจไม่ได้รับการยกเว้นจาก ETS เฉพาะกรณีที่มาตรการดังกล่าวครอบคลุมโดยมาตรการที่จะมีส่วนร่วมในการลดการปล่อยก๊าซ จำนวนเงินที่ปล่อยออกมาจากประเทศที่สามจะได้รับอนุญาตสำหรับระยะเวลาการค้าขายที่สองประเทศสมาชิกอนุญาตให้ผู้ประกอบการใช้เงินจำนวนมากที่เกิดจากโครงการลดการปล่อยก๊าซที่ดำเนินการในประเทศที่สามเพื่อให้ครอบคลุมการปล่อยก๊าซเรือนกระจกบางส่วนเช่นเดียวกับที่ใช้ ค่า ETS The revised Directive extends the rights to use these credits for the third trading period and allows a limited additional quantity to be used in such a way that the overall use of credits is limited to 50 of the EU-wide reductions over the period 2008-2020. For existing installations, and excluding new sectors within the scope, this will represent a total level of access of approximately 1.6 billion credits over the period 2008-2020. In practice, this means that existing operators will be able to use credits up to a minimum of 11 of their allocation during the period 2008-2012, while a top-up is foreseen for operators with the lowest sum of free allocation and allowed use of credits in the 2008-2012 period. New sectors and new entrants in the third trading period will have a guaranteed minimum access of 4.5 of their verified emissions during the period 2013-2020. For the aviation sector, the minimum access will be 1.5. The precise percentages will be determined through comitology. These projects must be officially recognised under the Kyoto Protocols Joint Implementation (JI) mechanism (covering projects carried out in countries with an emissions reduction target under the Protocol) or Clean Development Mechanism (CDM) (for projects undertaken in developing countries). Credits from JI projects are known as Emission Reduction Units (ERUs) while those from CDM projects are called Certified Emission Reductions (CERs). On the quality side only credits from project types eligible for use in the EU trading scheme during the period 2008-2012 will be accepted in the period 2013-2020. Furthermore, from 1 January 2013 measures may be applied to restrict the use of specific credits from project types. Such a quality control mechanism is needed to assure the environmental and economic integrity of future project types. To create greater flexibility, and in the absence of an international agreement being concluded by 31 December 2009, credits could be used in accordance with agreements concluded with third countries. The use of these credits should however not increase the overall number beyond 50 of the required reductions. Such agreements would not be required for new projects that started from 2013 onwards in Least Developed Countries. Based on a stricter emissions reduction in the context of a satisfactory international agreement . additional access to credits could be allowed, as well as the use of additional types of project credits or other mechanisms created under the international agreement. However, once an international agreement has been reached, from January 2013 onwards only credits from projects in third countries that have ratified the agreement or from additional types of project approved by the Commission will be eligible for use in the Community scheme. Will it be possible to use credits from carbon sinks like forests No. Before making its proposal, the Commission analysed the possibility of allowing credits from certain types of land use, land-use change and forestry (LULUCF) projects which absorb carbon from the atmosphere. It concluded that doing so could undermine the environmental integrity of the EU ETS, for the following reasons: LULUCF projects cannot physically deliver permanent emissions reductions. Insufficient solutions have been developed to deal with the uncertainties, non-permanence of carbon storage and potential emissions leakage problems arising from such projects. The temporary and reversible nature of such activities would pose considerable risks in a company-based trading system and impose great liability risks on Member States. The inclusion of LULUCF projects in the ETS would require a quality of monitoring and reporting comparable to the monitoring and reporting of emissions from installations currently covered by the system. This is not available at present and is likely to incur costs which would substantially reduce the attractiveness of including such projects. The simplicity, transparency and predictability of the ETS would be considerably reduced. Moreover, the sheer quantity of potential credits entering the system could undermine the functioning of the carbon market unless their role were limited, in which case their potential benefits would become marginal. The Commission, the Council and the European Parliament believe that global deforestation can be better addressed through other instruments. For example, using part of the proceeds from auctioning allowances in the EU ETS could generate additional means to invest in LULUCF activities both inside and outside the EU, and may provide a model for future expansion. In this respect the Commission has proposed to set up the Global Forest Carbon Mechanism that would be a performance-based system for financing reductions in deforestation levels in developing countries. Besides those already mentioned, are there other credits that could be used in the revised ETS Yes. Projects in EU Member States which reduce greenhouse gas emissions not covered by the ETS could issue credits. These Community projects would need to be managed according to common EU provisions set up by the Commission in order to be tradable throughout the system. Such provisions would be adopted only for projects that cannot be realised through inclusion in the ETS. The provisions will seek to ensure that credits from Community projects do not result in double-counting of emission reductions nor impede other policy measures to reduce emissions not covered by the ETS, and that they are based on simple, easily administered rules. Are there measures in place to ensure that the price of allowances wont fall sharply during the third trading period A stable and predictable regulatory framework is vital for market stability. The revised Directive makes the regulatory framework as predictable as possible in order to boost stability and rule out policy-induced volatility. Important elements in this respect are the determination of the cap on emissions in the Directive well in advance of the start of the trading period, a linear reduction factor for the cap on emissions which continues to apply also beyond 2020 and the extension of the trading period from 5 to 8 years. The sharp fall in the allowance price during the first trading period was due to over-allocation of allowances which could not be banked for use in the second trading period. For the second and subsequent trading periods, Member States are obliged to allow the banking of allowances from one period to the next and therefore the end of one trading period is not expected to have any impact on the price. A new provision will apply as of 2013 in case of excessive price fluctuations in the allowance market. If, for more than six consecutive months, the allowance price is more than three times the average price of allowances during the two preceding years on the European market, the Commission will convene a meeting with Member States. If it is found that the price evolution does not correspond to market fundamentals, the Commission may either allow Member States to bring forward the auctioning of a part of the quantity to be auctioned, or allow them to auction up to 25 of the remaining allowances in the new entrant reserve. The price of allowances is determined by supply and demand and reflects fundamental factors like economic growth, fuel prices, rainfall and wind (availability of renewable energy) and temperature (demand for heating and cooling) etc. A degree of uncertainty is inevitable for such factors. The markets, however, allow participants to hedge the risks that may result from changes in allowances prices. Are there any provisions for linking the EU ETS to other emissions trading systems Yes. One of the key means to reduce emissions more cost-effectively is to enhance and further develop the global carbon market. The Commission sees the EU ETS as an important building block for the development of a global network of emission trading systems. Linking other national or regional cap-and-trade emissions trading systems to the EU ETS can create a bigger market, potentially lowering the aggregate cost of reducing greenhouse gas emissions. The increased liquidity and reduced price volatility that this would entail would improve the functioning of markets for emission allowances. This may lead to a global network of trading systems in which participants, including legal entities, can buy emission allowances to fulfil their respective reduction commitments. The EU is keen to work with the new US Administration to build a transatlantic and indeed global carbon market to act as the motor of a concerted international push to combat climate change. While the original Directive allows for linking the EU ETS with other industrialised countries that have ratified the Kyoto Protocol, the new rules allow for linking with any country or administrative entity (such as a state or group of states under a federal system) which has established a compatible mandatory cap-and-trade system whose design elements would not undermine the environmental integrity of the EU ETS. Where such systems cap absolute emissions, there would be mutual recognition of allowances issued by them and the EU ETS. What is a Community registry and how does it work Registries are standardised electronic databases ensuring the accurate accounting of the issuance, holding, transfer and cancellation of emission allowances. As a signatory to the Kyoto Protocol in its own right, the Community is also obliged to maintain a registry. This is the Community Registry, which is distinct from the registries of Member States. Allowances issued from 1 January 2013 onwards will be held in the Community registry instead of in national registries. Will there be any changes to monitoring, reporting and verification requirements The Commission will adopt a new Regulation (through the comitology procedure) by 31 December 2011 governing the monitoring and reporting of emissions from the activities listed in Annex I of the Directive. A separate Regulation on the verification of emission reports and the accreditation of verifiers should specify conditions for accreditation, mutual recognition and cancellation of accreditation for verifiers, and for supervision and peer review as appropriate. What provision will be made for new entrants into the market Five percent of the total quantity of allowances will be put into a reserve for new installations or airlines that enter the system after 2013 (new entrants). The allocations from this reserve should mirror the allocations to corresponding existing installations. A part of the new entrant reserve, amounting to 300 million allowances, will be made available to support the investments in up to 12 demonstration projects using the carbon capture and storage technology and demonstration projects using innovative renewable energy technologies. There should be a fair geographical distribution of the projects. In principle, any allowances remaining in the reserve shall be distributed to Member States for auctioning. The distribution key shall take into account the level to which installations in Member States have benefited from this reserve. What has been agreed with respect to the financing of the 12 carbon capture and storage demonstration projects requested by a previous European Council The European Parliaments Environment Committee tabled an amendment to the EU ETS Directive requiring allowances in the new entrant reserve to be set aside in order to co-finance up to 12 demonstration projects as requested by the European Council in spring 2007. This amendment has later been extended to include also innovative renewable energy technologies that are not commercially viable yet. Projects shall be selected on the basis of objective and transparent criteria that include requirements for knowledge sharing. Support shall be given from the proceeds of these allowances via Member States and shall be complementary to substantial co-financing by the operator of the installation. No project shall receive support via this mechanism that exceeds 15 of the total number of allowances (i. e. 45 million allowances) available for this purpose. The Member State may choose to co-finance the project as well, but will in any case transfer the market value of the attributed allowances to the operator, who will not receive any allowances. A total of 300 million allowances will therefore be set aside until 2015 for this purpose. What is the role of an international agreement and its potential impact on EU ETS When an international agreement is reached, the Commission shall submit a report to the European Parliament and the Council assessing the nature of the measures agreed upon in the international agreement and their implications, in particular with respect to the risk of carbon leakage. On the basis of this report, the Commission shall then adopt a legislative proposal amending the present Directive as appropriate. For the effects on the use of credits from Joint Implementation and Clean Development Mechanism projects, please see the reply to question 20. What are the next steps Member States have to bring into force the legal instruments necessary to comply with certain provisions of the revised Directive by 31 December 2009. This concerns the collection of duly substantiated and verified emissions data from installations that will only be covered by the EU ETS as from 2013, and the national lists of installations and the allocation to each one. For the remaining provisions, the national laws, regulations and administrative provisions only have to be ready by 31 December 2012. The Commission has already started the work on implementation. For example, the collection and analysis of data for use in relation to carbon leakage is ongoing (list of sectors due end 2009). Work is also ongoing to prepare the Regulation on timing, administration and other aspects of auctioning (due by June 2010), the harmonised allocation rules (due end 2010) and the two Regulations on monitoring and reporting of emissions and verification of emissions and accreditation of verifiers (due end 2011).Reducing emissions from aviation Aviation is one of the fastest-growing sources of greenhouse gas emissions. The EU is taking action to reduce aviation emissions in Europe and working with the international community to develop measures with global reach. Aviation emissions growing fast Direct emissions from aviation account for about 3 of the EUs total greenhouse gas emissions and more than 2 of global emissions. If global aviation was a country, it would rank in the top 10 emitters. Someone flying from London to New York and back generates roughly the same level of emissions as the average person in the EU does by heating their home for a whole year. By 2020 . global international aviation emissions are projected to be around 70 higher than in 2005 and the International Civil Aviation Organization (ICAO) forecasts that by 2050 they could grow by a further 300-700. Along with other sectors, aviation is contributing to emission reductions within the EU through the EU emissions trading system. Aviation in EU Emissions Trading System CO 2 emissions from aviation have been included in the EU emissions trading system (EU ETS) since 2012. Under the EU ETS, all airlines operating in Europe, European and non-European alike, are required to monitor, report and verify their emissions, and to surrender allowances against those emissions. They receive tradeable allowances covering a certain level of emissions from their flights per year. The system has so far contributed to reducing the carbon footprint of the aviation sector by more than 17 million tonnes per year, with compliance covering over 99.5 of emissions. In addition to market-based measures like the ETS, operational measures such as modernising and improving air traffic management technologies, procedures and systems also contribute to reducing aviation emissions. Scope of aviation ETS The legislation. adopted in 2008, was designed to apply to emissions from flights from, to and within the European Economic Area (EEA) the 28 EU Member States, plus Iceland, Liechtenstein and Norway. The European Court of Justice has confirmed that this approach is compatible with international law. The EU has, however, decided to limit the scope of the EU ETS to flights within the EEA until 2016 to support the development of a global measure by the International Civil Aviation Organization (ICAO). Proposal for aviation ETS from 2017 In light of the progress on the global measure (see below), the European Commission has proposed to continue the current approach beyond 2016 . This proposal will now be considered by the European Parliament and the Council of the European Union. Results of public consultation In 2016, the European Commission held a public consultation on market-based measures to reduce the climate change impact from international aviation. The consultation sought input on both global and EU policy options. In total, 85 citizens and organizations responded. Global scheme to offset emissions In October 2016, the International Civil Aviation Organization (ICAO) agreed on a Resolution for a global market-based measure to address CO 2 emissions from international aviation as of 2021 . The agreed Resolution sets out the objective and key design elements of the global scheme, as well as a roadmap for the completion of the work on implementing modalities. The Carbon Offsetting and Reduction Scheme for International Aviation, or CORSIA . aims to stabilise CO 2 emissions at 2020 levels by requiring airlines to offset the growth of their emissions after 2020. Airlines will be required to monitor emissions on all international routes offset emissions from routes included in the scheme by purchasing eligible emission units generated by projects that reduce emissions in other sectors (e. g. renewable energy). During the period 2021-2035, and based on expected participation, the scheme is estimated to offset around 80 of the emissions above 2020 levels . This is because participation in the first phases is voluntary for states, and there are exemptions for those with low aviation activity. All EU countries will join the scheme from the start. A regular review of the scheme is required under the terms of the agreement. This should allow for continuous improvement, including in how the scheme contributes to the goals of the Paris Agreement . Work is ongoing at ICAO to develop the necessary implementation rules and tools to make the scheme operational. Effective and concrete implementation and operationalization of CORSIA will ultimately depend on national measures to be developed and enforced at domestic level. Commission Proposal Building Global Action EU ETS application from 2013 to 2016 EU ETS application for 2012 Main EU ETS and aviation legislationParticipating in the EU ETS Introduction to the EU Emissions Trading System including how the cap-and-trade System works, how free allowances are allocated, details on complying, the inclusion of aviation in the System and the UKs opt-out scheme for small emitters and hospitals. The EU ETS is the largest multi-country, multi-sector greenhouse gas emissions trading system in the world. It includes more than 11,000 power stations and industrial plants across the EU with around 1,000 of these in the UK. These include power stations, oil refineries, offshore platforms and industries that produce iron and steel, cement and lime, paper, glass, ceramics and chemicals. Other organisations, including universities and hospitals, may also be covered by the EU ETS depending upon the combustion capacity of equipment at their sites. Aviation operators flying into or from a European airport are also covered by the EU ETS . This guidance explains the EU s cap and trade system, including details of the phases of delivery of the System. It provides information on the UKs application for Phase III free allowances via its National Implementation Measures (NIMs ), as well as details of compliance and verification. There are also sections on emissions regulation for the aviation industry and the UKs Small Emitters and Hospitals Opt-out Scheme. Cap and trade The EU ETS works on a cap and trade basis, so there is a cap or limit set on the total greenhouse gas emissions allowed by all participants covered by the System and this cap is converted into tradable emission allowances. Tradable emission allowances are allocated to participants in the market in the EU ETS this is done via a mixture of free allocation and auctions. One allowance gives the holder the right to emit one tonne of CO2 (or its equivalent). Participants covered by the EU ETS must monitor and report their emissions each year and surrender enough emission allowances to cover their annual emissions. Participants who are likely to emit more than their allocation have a choice between taking measures to reduce their emissions or buying additional allowances either from the secondary market e. g. companies who hold allowances they do not need or from Member State held auctions. More information is available on the EU ETS. carbon markets webpage. It does not matter where (in terms of physical location) emission reductions are made because emissions savings have the same environmental effect wherever they are made. The rationale behind emissions trading is that it enables emission reductions to take place where the cost of the reduction is lowest, lessening the overall cost of tackling climate change. How trading works: a simplified hypothetical example Historically installation A and installation B both emit 210 tonnes of CO2 per year. Under the EU s allocation process they are given 200 allowances each. At the end of the first year, emissions of 180Mt were recorded for installation A as it installed an energy efficient boiler at the beginning of the year which reduced its CO2 emissions. It is now free to sell its surplus allowances on the carbon market. Installation B however emitted 220Mt CO2 because it needed to increase its production capacity and it was too expensive for it to invest in energy efficiency technology. Therefore, installation B bought allowances from the market, which had been made available because installation A has been able to sell its additional allowances. The net effect is that the investment in carbon reduction occurs in the cheapest place, and CO2 emissions are limited to the 400 allowances issued to both installations. Delivery phases of the Emissions Trading System To date, three operational phases of the EU ETS have been delivered or agreed although it is envisaged the scheme will continue beyond 2020: Phase I (1 January 2005 to 31 December 2007) This phase is complete. Further details around this phase can be viewed on the National Archives version of the DECC: EU ETS Phase I web page . Phase II (1 January 2008 to 31 December 2012) Phase II of the EU ETS coincided with the first Kyoto Commitment Period. Phase II built on the lessons from the first phase, and was broadened to cover CO2 emissions from glass, mineral wool, gypsum, flaring from offshore oil and gas production, petrochemicals, carbon black and integrated steelworks. In Phase II, each Member State developed a National Allocation Plan (NAP ), which set out the total quantity of allowances that the Member State intended to issue during that phase and how it proposed to distribute those allowances to each of its operators covered by the System. Each NAP had to be approved by the European Commission. The approved UK Phase II NAP was published on 16 March 2007. Further details around this phase can be viewed on the National Archives version of the National Archives version of the DECC: EU ETS Phase 2 web page . Phase III (1 January 2013 to 31 December 2020) The current phase of the EU ETS builds upon the previous two phases and is significantly revised to make a greater contribution to tackling climate change including: an EU - wide cap on the number of available allowances and an increase in auctioning of those allowances, as well as the UKs scheme to lower compliance costs for small emitters and hospitals. The EU cap will reduce the number of available allowances by 1.74 each year, delivering an overall reduction of 21 below 2005 verified emissions by 2020. The trajectory will be calculated from a departure point of the mid-point of Phase II and will describe a declining cap from 2013 onwards. Free allocation of allowances All sectors covered by the EU ETS. with the exception of most of the EU power sector, are provided with a free allocation of allowances in order to assist with their transition towards a low carbon economy. In addition, industrial sectors at significant risk of competition from countries without similar carbon costs (see section on carbon leakage in the EU ETS for more information) are eligible to receive a higher proportion of allowances for free. In 2011, Member States were required to submit to the European Commission a list of the preliminary number of free allowances to be issued to each industrial installation in Phase III, referred to as National Implementation Measures or NIMs . The UK submitted its NIMs to the European Commission on 12 December 2011, and subsequently submitted modified NIMs in April 2012. On 5 September 2013 the European Commission announced completion of the process to check and confirm the free allocation of EU ETS allowances in each Member States NIMs. It also announced that a cross sectoral correction factor was required to ensure that free allocation across the EU remains within the cap set in the ETS Directive. The factor reduced the preliminary allocation for each EU ETS installation by 5.73 in 2013, rising to 17.56 in 2020. The average reduction of allocation is therefore 11.58 over the period 2013-2020. The first list below shows free allocation figures in Phase III for each industrial installation in the UK, as approved by the European Commission on 18 December 2013. The second list shows updated free allocation figures for Phase III, taking into account any changes to the allocation agreed in the UKs NIMs for individual installations as of 30 April 2014, for instance due to partial cessations, significant capacity reductions or where installations have entered the EU ETS (new entrants). This list will be updated on an annual basis to take into account further changes to allocation over the course of the phase. MS Excel Spreadsheet. 73.2KB This file may not be suitable for users of assistive technology. Request an accessible format. If you use assistive technology (eg a screen reader) and need a version of this document in a more accessible format, please email correspondencedecc. gsi. gov. uk. Please tell us what format you need. It will help us if you say what assistive technology you use. PDF. 635KB. 14 pages This file may not be suitable for users of assistive technology. Request an accessible format. If you use assistive technology (eg a screen reader) and need a version of this document in a more accessible format, please email correspondencedecc. gsi. gov. uk. Please tell us what format you need. It will help us if you say what assistive technology you use. PDF. 727KB. 31 pages This file may not be suitable for users of assistive technology. Request an accessible format. If you use assistive technology (eg a screen reader) and need a version of this document in a more accessible format, please email correspondencedecc. gsi. gov. uk. Please tell us what format you need. It will help us if you say what assistive technology you use. PDF. 397KB. 32 pages This file may not be suitable for users of assistive technology. Request an accessible format. If you use assistive technology (eg a screen reader) and need a version of this document in a more accessible format, please email correspondencedecc. gsi. gov. uk. Please tell us what format you need. It will help us if you say what assistive technology you use. Carbon leakage and the EU ETS Carbon leakage is a term used to describe the prospect of an increase in global greenhouse gas emissions when a company shifts production or investment outside the EU because - in the absence of an legally binding international climate agreement - they are unable to pass on the cost increases induced by the EU ETS to their customers without significant loss of market share. The best way to address carbon leakage would be a legally binding international climate agreement. This would create a level playing field for industry inside and outside the EU with respect to accounting for the costs of carbon. In the meantime, the EU ETS provides two mechanisms to mitigate the risk of carbon leakage. First, sectors deemed to be at significant risk of carbon leakage are eligible to receive 100 free allocation of allowances up to the sectors benchmark. This is a significant source of relief, as sectors not deemed at risk will receive 80 of their allocation for free in 2013, declining annually to 30 in 2020 with a view to reaching 0 (i. e. full auctioning) in 2027. The second mechanism allows Member States to compensate sectors at significant risk of carbon leakage as a result of indirect EU ETS costs (i. e. through EU ETS - related increases in electricity prices), provided that schemes are designed within the framework set by the European Commission (see section on indirect carbon leakage compensation scheme for more information). The UK government strongly supports the principle of free allocation in the absence of an international climate agreement. We believe that the proportionate free allocation of allowances gives relief to sectors at significant risk of carbon leakage, without raising barriers to international trade. We are concerned however that those most at risk may not be compensated sufficiently in the future if current EU ETS rules are not reformed for Phase IV of the EU ETS . The UK government recognises industry concerns around competitiveness and carbon leakage and is committed to ensuring that sectors genuinely at significant risk of carbon leakage are protected from this risk. In June 2014, we published a research project commissioned by the Department of Energy and Climate Change and undertaken by Vivid Economics and Ecofys. which investigates the occurrence of carbon leakage so far and the fundamental drivers of carbon leakage for a selection of industrial sectors and assesses the measures in place for its mitigation. The report models the risk of carbon leakage for 24 industrial sectors, and was produced in consultation with industry stakeholders. Modelling analysis shows that in the absence of any mitigating policy measures (such as free allocation of allowances), no allowance for carbon abatement potential, and no increase in carbon regulation outside of the European Union, a number of sectors are at risk of leakage. Given these assumptions, the modelling analysis shows higher rates of carbon leakage than would be expected to occur in reality. The views expressed in the report are those of its writers, and do not represent an official position of the UK government. The final report, case studies and associated peer review are available: Carbon leakage prospects under Phase III of the EU ETS and beyond Assessment of carbon leakage status for the free allocation of allowances Sectors at risk of carbon leakage are assessed against a set of criteria and thresholds set out in the EU ETS Directive. The list of sectors deemed at risk of leakage for the period 2013-2014 were agreed through the EU comitology procedure in December 2009. with additions to the list made in subsequent European Commission Decisions . The EU ETS Directive allows for a review of sectors at risk every five years, with the possibility of adding sectors to the list on annual, ad hoc basis. On 5 May 2014, the European Commission published its draft list of sectors for the period 2015-19. based on the quantitative and qualitative criteria set out in the ETS Directive. The draft carbon leakage list will be presented to the EU Climate Change Committee for vote shortly, after which it must be sent to the European Parliament and the Council for three months scrutiny before adoption. On 31 August 2013, the UK responded to the European Commissions consultation on the methodology for determination of the carbon leakage list for 2015-19. UK response to the European Commissions consultation on assumptions to be used for the 2015-19 EU ETS carbon leakage list ( PDF. 163KB. 12 pages ) Indirect carbon leakage compensation scheme In the 2011 Autumn Statement, the Chancellor announced that the government intended to implement measures to reduce the impact of policy on the costs of electricity for the most electricity-intensive industries, beginning in 2013 and worth around 250 million over the Spending Review period. As part of this, the government has committed to compensate the most electricity-intensive businesses to help offset the indirect cost of the Carbon Price Floor and the EU ETS. subject to state aid guidelines. In the 2014 Budget, the Chancellor announced that compensation for the indirect costs of the Carbon Price Floor and the EU ETS would be extended to 2019-20. The European Commission adopted revised State Aid guidelines on compensation for the indirect costs of the EU ETS in June 2012. These guidelines list the sectors deemed to be exposed to a significant risk of carbon leakage due to indirect emissions costs, and provide details of the maximum levels of compensation that can be made available to them. Any Member State compensation scheme must be designed within the framework set by the European Commission. In October 2012, DECC and BIS launched the energy intensive industries compensation scheme consultation. which set out our proposals for the eligibility and design of the compensation package. The consultation, which closed in December 2012, provided an opportunity for all those interested in the package to comment on the proposals, helping us ensure that compensation is targeted at those companies who are most at risk of carbon leakage as a result of energy and climate change policies. Following detailed consideration of the responses and state aid clearance for the EU ETS compensation package, in May 2013 we published the governments response to the consultation and the final compensation scheme design for the EU ETS. The UK started making payments in respect of indirect costs of the EU ETS in 2013. For Carbon Price Floor compensation, which remains subject to state aid approval from the European Commission, we expect to publish guidance later in the summer and begin payments shortly thereafter. New Entrants Reserve The New Entrants Reserve (NER ) is a set aside of EU allowances, reserved for new operators or existing operators who have significantly increased capacity. The UKs EU ETS Regulators are responsible for administering and assessing all NER applications. Operators starting a new entrant activity must submit an NER application to their regulator within 12 months of starting normal operation of the new or extended activity. More information on applying to the Phase III NER is available on the Environment Agency: EU ETS New Entrant Reserve (NER ) webpage. Further information on allowances can be found on the EU ETS. allowances page . Complying with the EU ETS The Greenhouse Gas Emissions Trading System Regulations 2012 require all operators that carry out an activity covered by the EU ETS to hold a greenhouse gas emissions permit - in effect, a licence to operate and emit greenhouse gases covered by the EU ETS. Activities covered by the EU ETS are any of the activities listed in Annex I to the EU ETS Directive . The EU ETS Regulators are responsible for enforcing compliance with the EU ETS Regulations, including operational functions such as granting and maintaining permits and emissions plans (for aviation), monitoring and reporting (including monitoring plans), assessing verified emission reports (and tonne-kilometre reports), assessing applications to the NER. determining reductions in allocations as a result of changes in capacity or cessation of activities, exchanging of information with UKAS on verifier activities. For the purpose of calculating civil penalties, DECC determines the value of the EU ETS carbon price used by the regulator. The determination is published in November each year: On 7 August 2013, we launched a consultation on a number of technical amendments to the Greenhouse Gas Emissions Trading Scheme Regulations 2012 so as to simplify and harmonize EU ETS penalties in the transition to Phase III, improve clarity and reduce the burden for businesses. The consultation closed on 19 September 2013. For more information on how to comply with EU ETS please visit: Monitoring, reporting, verification and accreditation An EU ETS operator must propose a monitoring plan when applying for a greenhouse gas emissions permit (or emissions plan for aviation operators). The monitoring plan provides information on how the EU ETS operators emissions will be measured and reported. A monitoring plan must be developed in accordance with the European Commissions Monitoring and Reporting Regulation and be approved by an EU ETS Regulator. The reporting year runs from 1 January to 31 December each year. The EU ETS requires all annual emissions reports and monitoring to be verified by an independent verifier in accordance with the Accreditation and Verification Regulation. A verifier will check for inconsistencies in monitoring with the approved plan and whether the data in the emissions report is complete and reliable. The European Commissions Guidance on the Accreditation and Verification Regulation aims to help operators of all stationary installations, aviation operators, verification bodies and regulators perform verifications consistently throughout the EU. It provides practical information and advice on the process and requirements for annual verification required by the EU ETS Directive, the European Commissions Monitoring and Reporting Regulation and Greenhouse Gas permitsmonitoring planstonne-kilometre plans. Finding an accredited EU ETS verifier in the UK The Accreditation and Verification Regulation (Commission Regulation 6002012EU ) requires EU ETS verifiers to meet specific requirements. In the UK, these requirements are demonstrated by being accredited. The UK Accreditation Service (UKAS ) is responsible for the accreditation and supervision of verifiers in the UK and for maintaining a list of those verifiers. The list of UKAS accredited verifiers for Phase III, including aviation, of the EU Emissions Trading System indicates the scope of a particular verifiers accreditation, for example in relation to particular sectors. The UKAS list does not include verifiers accredited by other national accreditation bodies and under Phase III rules there is no registration or acceptance procedure for non-UK verifiers. All verifiers are required to demonstrate that they are either accredited (or certified) in accordance with the Accreditation and Verification Regulation. Operators are responsible for ensuring that their verifier is accredited for the relevant scope of work. Details of a verifiers scope of accreditation can be found on the verifiers accreditation certificate. If you are an EU ETS verification body working in the UK for the first time, you will need an ETSWAP account to view your clients reports and to submit your verification opinion statement, as well as a Registry Account. To open a verifier ETSWAP account, send an email to EThelpenvironment-agency. gov. uk. It is advisable to do this when you have a client in the UK. Include the following information in your email: Name of verifier organisation Country Accreditation identification number A copy of your accreditation certificate Full name and email address of the main point of contact (this user will have the responsibility for managing other users for this verifier) Once the ETSWAP administrator has approved your request for access, ETSWAP will send you an email with the login details for your individual user account. To apply for a verifier Registry account, email etregistryhelpenvironment-agency. gov. uk for an application pack. Further guidance Using UK greenhouse gas inventory data in EU ETS monitoring and reporting: the country-specific factor list The European Commissions Regulation on Monitoring and Reporting allows nationally reported data to be used as default factors in specific circumstances. Carbon emission factors and calorific values from the UK Greenhouse Gas Inventory (AEA-Ricardo, 2015) are available for annual emissions reporting for the EU ETS : MS Excel Spreadsheet. 76.6KB This file may not be suitable for users of assistive technology. Request an accessible format. If you use assistive technology (eg a screen reader) and need a version of this document in a more accessible format, please email correspondencedecc. gsi. gov. uk. Please tell us what format you need. It will help us if you say what assistive technology you use. The national factors are Tier 2 and Tier 2a emission factors and net calorific values for specific fuels used by particular industries. The data have largely been extracted from the UK Greenhouse Gas Inventory that is presented on an annual basis to the United Nations Framework Convention on Climate Change (UNFCCC ). The Greenhouse Gas Inventory is developed independently to the EU Emissions Trading System. This data means the data referred to in Article 31(1) of the Monitoring and Reporting Regulation. The factors in these tables should only be used in accordance with the requirements in an installations approved monitoring plan, which is part of the Greenhouse Gas permit. Tables for previous years are available as follows: EU ETS non-compliance The EU ETS Directive requires Member States to put in place a system of penalties which is effective, proportionate and dissuasive but the nature of the penalties is largely left to Member State discretion (with the exception of the penalty for failure to surrender sufficient allowances in certain circumstances). The Greenhouse Gas Emissions Trading System Regulations 2012 set out the civil penalties to which a person is liable if they do not comply with the EU ETS. DECC has produced the guidance below for the offshore oil and gas industry detailing the Departments approach to enforcement and sanctions. The Regulations provide for the right of appeal against decisions of an EU ETS Regulator. In England and Wales appeals for both operators of stationary installations and aircraft operators, as well as offshore installations, are heard by the First-tier Tribunal. Appeals in Northern Ireland are heard and determined by the Planning Appeals Commission (PAC). In Scotland, the Directorate for Planning and Environmental Appeals (DPEA) in the Scottish Government hears and determines appeals on behalf of the Scottish Ministers. Different arrangements apply to appeals brought by aviation operators against a penalty notice served under the Aviation Greenhouse Gas Emissions Trading Scheme Regulations 2010 for the 2012 scheme year. The relevant rules under the 2010 Regulations continue to apply in relation to any appeal brought against any decision made or notice served under the 2010 Regulations. These provide that the appeal body is the Secretary of State or an independent person appointed by the Secretary of State. Appeal Determinations 2012 scheme year: Six appeals determinations have been made under these Regulations: Aviation in the EU ETS The EU Emissions Trading System requires aircraft operators to monitor and report emissions of CO2 and surrender the equivalent number of allowances. The scheme is designed to be a cost-effective means of tackling the CO2 emissions from aviation, enabling the aviation industry to grow sustainably whilst delivering emission reductions. The scheme applies to all flights between airports in the European Economic Area. Details of the underpinning EU legislation and related detailed FAQs can be found on the European Commission: Reducing emissions from aviation web page . We are consulting on implementation of the revised Aviation ETS in the UK. The consultation seeks comments on the proposed amendments to UK Regulations and the consultation-stage Impact Assessment. You can view the consultation and accompanying documents on the EU Emissions Trading System aviation consultation webpage . The key changes are: An Intra-European Economic Area (EEA) scope for the Aviation ETS from 1 January 2013 until 31 December 2016 A deferral of compliance deadlines for 2013 emissions until March and April 2015 An exemption for non-commercial operators emitting less than 1,000 tonnes of CO2 per year until 2020 Simplified procedures for operators emitting less than 25,000 tonnes of CO2 per year The number of free allowances issued and allowances auctioned are reduced in proportion to the reduction in scope. We welcome views from any organisation or individual, and the consultation will be of particular interest to aircraft operators, aerodrome operators, verifiers, other participants in the EU ETS and environmental groups. Regulation of aircraft operators emissions Each aircraft operator is administered by a single member state. The European Commission produces an annual list showing which operators are administered by which member state . There are three Regulators in the UK that regulate Aviation ETS activities, depending on the location of an operators registered office or where their highest proportion of emissions occur: the Environment Agency (for operators in England) the Scottish Environmental Protection Agency and Natural Resources Wales . You can find out more about what operators need to do to comply with the scheme on the EU ETS. operators and activities affected web page . Auctioning Free allocation to aircraft operators The European Commission enacted legislation in April 2014 changing the scope of EUETS with regards to international aviation emissions (Regulation (EU ) No 4212014 amending Directive 200387EC ). As a result of the change in scope of Aviation EU ETS. the UK is obligated to recalculate the allocation of free allowances due to eligible aircraft operators. This recalculation has been done in accordance with the Commission guidance. The table includes all operators who were previously due free allowances and indicates their new free allowance allocation under the reduced scope. Operators who ceased operations have been removed from this list. Operators who are now exempt under the new non-commercial de minimis (under 1,000tCO2 per annum calculated on the basis of full scope) still appear in this table. However owing to their exempt status these operators are not due free allowances and as such their Aircraft Operator Holding Account (AOHA) will be marked as excluded in the registry meaning that no transactions can be carried out and no free allowances will be deposited. If you believe you are no longer due any allowances as a result of the changes or you wish to seek further clarification as to your new free allowance allocation please contact the Environment Agency aviation helpdesk ETAviationHelpenvironment-agency. gov. uk . Historic information Please visit the DECC EU ETS legislation page to see UK legislation and EU Regulations . Please visit the National Archives version of the Aviation in the EU Emissions Trading System web pages to see information relating to aviationaviation appeals previously available on the DECC website. Small Emitter and Hospital Opt-out Scheme The UKs Small Emitter and Hospital Opt-out Scheme allows eligible installations to be excluded from Phase 3 (2013 to 2020) of the EU ETS. The scheme has been approved by the European Commission. Article 27 of the EU ETS Directive enables small emitters and hospitals to be excluded from the EU ETS. with the primary aim of reducing the administrative burdens on these installations. This acknowledges that the administrative costs faced by smaller emitters under the EU ETS are disproportionately high per tonne of CO2, in comparison to the costs for large emitting installations. The Directive requires that excluded installations are subject to a domestic scheme that will deliver an equivalent contribution to emission reductions as the EU ETS . The UKs opt-out scheme was designed in consultation with industry and aims to offer a simple, deregulatory alternative to the EU ETS whilst maintaining the incentives for emission reductions. We estimate that the scheme will offer savings of up to 39 million to industry over Phase III. The opt-out scheme offers deregulatory savings through: the replacement of a requirement to surrender allowances with an emissions reduction target simplified monitoring, reporting and verification requirements (MRV), including the removal of the requirement for third party verification no requirement to hold an active registry account less burdensome rules for target adjustment following an increase in installation capacity Further details on the scheme are contained in the documents listed below. Please note that these documents will be updated later in 2015. The consultations referred to in the Frequently asked questions document are now closed. The UKs Small Emitter and Hospital Opt-out Scheme (document updated on 25 March 2013 following agreement of the EU Registries Regulation 2012) Participants in the opt-out scheme Operators of installations that are excluded from the EU ETS and participating in the Opt-out Scheme should refer to the document European Union Emissions Trading System (EU ETS ) Phase III: Guidance for installations How to comply with the EU ETS and Small Emitter and Hospital Opt-out Scheme . The application period for the opt-out scheme ran from 23 May to 18 July 2012. Operators of 247 installations were approved to participate in the opt-out scheme by the European Commission as excluded from the EU ETS . The EU ETS Directive does not provide for further installations to join the opt-out scheme. Previous information on the development of the scheme including, the application period, policy development and the small emitters workshop held on the 12 June 2012, can be viewed on the National Archives website. This site uses cookies to simplify and improve your usage and experience of this website. Cookies are small text files stored on the device you are using to access this website. If you ignore this message and continue without changing your browser settings, we will assume that you are consenting to our use of cookies. For further information on our use of cookies, please see our Privacy Statement. Innovation mediaaerospaceiconsfacebookdarkgray. pngh24ampw24amplaenamphash9F1CD37F8B3DC4270E36B34CB46EBBEAC113E25A mediaaerospaceiconsgoogleplusdarkgrey. pngh24ampw24amplaenamphash75DD9D28A90AEC130C30B6D193D70CD8D72EC0E9 mediaaerospaceiconsinstagramdarkgrey. pngh24ampw24amplaenamphash7B9D35616C95B3318216B0E58F31E19FA3763F0E mediaaerospaceiconslinkedindarkgrey. pngh24ampw24amplaenamphash6061868AD63E462100579D5BD9F55B0B0012388D mediaaerospaceiconstwitterdarkgrey. pngh24ampw24amplaenamphash507002E9D833A23E9124D58F74344DEDA22B3A81 mediaaerospaceiconsyoutubedarkgrey. pngh24ampw32amplaenamphashAF04A8E5A19FA4D39550F8E935DEF9EA82555D3D GoDirect Emissions Management You are here EU Compliance and Flexible Customization GoDirect Emissions Management ensures full compliance with the European Union (EU) Emissions Trading System (ETS) legislation. The software supports fully automated data collection, and comes with adapters directly connecting to the major airline IT systems. High data quality is achieved with over 50 ready-made validations and cross-check routines. Besides all standard EU-ETS reports, many more reports are available for additional analyses, carbon account management and auditing purposes. Benefits for operations Benefits for IT Fully compliant with EU-ETS regulations Proven and reliable software Automated data collection Low license and low operating costs High data-quality and verifications according to the EU requirements Different deployment options (installation at customer or ASP-hosting at Honeywell) Safe investment for the future (software will be extended according to the changing EU legislation) Adaptors for several airline IT systems are readily available Flexible customization based on the IT systems and monitoring plans of an airline Over 50 ready-made validationscross-check routines are available Audit reports are available for internal and external audits Reported data and corresponding base data can be stored according to EU regulations (minimum 10 years) The EU-ETS is a central pillar of the EU climate policy. The main principle ndash already applied in energy-intense industries for several years ndash is the implementation of a ldquocap and traderdquo system. Summarized, this means that the total allowable emissions are ldquocappedrdquo over time and emitters can trade their carbon credits. In simple terms, carbon credits are tradable financial instruments, which grant permission to emit one tonne of carbon dioxide. With the directive 2008101EC as of 19 November 2008, the EU also included aviation in the EU-ETS. As a consequence, all flights with destinations in Europe are required to comply with the EU-ETS regulations. The individual cap for an airline will be determined from the actual 2010 tonne-kilometer data (grandfather-rights). As of 2012 the aggregate cap for all airlines will be reduced first by 3 and then by 5. All airline operators flying within Europe (or intoout of Europe) must be compliant with the EU-ETS regulations and are required to monitor and provide tonne-kilometer and emissions-reports. Non-compliance will result in high penalties and possible loss of grandfather-rights. Such consequences may potentially lead to significant financial losses. The airline operator must submit the following reports: The monitoring systems (IT-systems and procedures) were implemented during 2010 according to the approved monitoring plans (MP). The airlines are required to submit their tonne-kilometer and annual-emissions data as shown in the timeline below. Timeline for tonne-kilometer and annual emission report GoDirect Emissions Management software Honeywell has implemented a comprehensive software solution to monitor and report all EU-ETS information in full compliance with the EU regulations. The GoDirect Emissions Management software contains the three parts: Data collection, Data quality assurance, and Reporting . One IT system is typically the main source for the EU-ETS related information. This is usually the airlinersquos operational flight management system. GoDirect Emissions Management has ready-made import adapters for most of the common operational flight management systems. Further adapters can be implemented on request. The EU-ETS requires high data-quality (e. g. EU Commission Decision 2007589EC Annex 1), which shall be obtained by sophisticated control systems. Therefore, the GoDirect Emissions Management allows the import of data from various other IT systems to validate and cross-check the data. GoDirect Emissions Management includes ready-made adapters for Eurocontrol CRCO and for most of the common flight planning systems (systems producing the operational flight plan). Various information not available elsewhere can be imported via bulk-import routines or can be entered manually. If required, data of the following types of systems can also be used: airline data warehouse, ACARS, EFB, fuel-accounting inventory, techlog, FDMFOQA, etc. Data quality assurance The data from the various sources is stored in the GoDirect Emissions Management data warehouse. The data warehouse complies with the EU-ETS legal requirement that not only the reported data has to be stored for 10 years, but also the corresponding base data. To ensure the high data quality required by the EU, the different data sources have to be validated and cross-checked. The GoDirect Emissions Management software already includes more than 50 ready-made validationscross-check routines. It is easy to include additional airline-specific validation checks to further improve the quality of the data and to ensure compliance with the airlinersquos monitoring plan. The GoDirect Emissions Management software produces all officially required EU-ETS reports in the exact format as needed by the Competent Authorities. Additionally, the software generates various further online reports (overview and drill-down reports of the EU-ETS data). Important for successful internal and external audits are the various audit reports. The audit reports show the details of all EU-ETS related information. Furthermore, the audit reports provide complete audit trails regarding any manually changed information. GoDirect Emissions Management also supports the archiving of all EU-ETS data and all EU-ETS reports according to the EU regulations. Carbon account management GoDirect Emissions Management provides transparent Carbon account management with no extra effort for the airline. The software automatically calculates granted, used and remaining carbon allowances, based on past and future flights. The carbon account information is made available via various configurable dashboards, reports and bulletins. Detailed analyses show how the carbon allowances are being used based on different criteria: by fleet and aircraft, by route and destination, by period, etc. GoDirect Emissions Management maintains a detailed register of the traded carbon allowances. Transactions can be entered either manually or automatically. Furthermore, GoDirect Emissions Management allows for accurate carbon forecasting and budgeting by taking into account various factors, such as fleet upgrades, network changes, etc. mediaaerospacelink-imagesblackphone. pngh18ampw18amplaenamphashEF3E2BCD386AFF13918581F8DF0FF405B40EFBEC Int 1-602-365-3099 mediaaerospacelink-imagesblackphone. pngh18ampw18amplaenamphashEF3E2BCD386AFF13918581F8DF0FF405B40EFBEC Int 00800-601-3099 mediaaerospaceiconsfacebookdarkgray. pngh24ampw24amplaenamphash9F1CD37F8B3DC4270E36B34CB46EBBEAC113E25A mediaaerospaceiconsgoogleplusdarkgrey. pngh24ampw24amplaenamphash75DD9D28A90AEC130C30B6D193D70CD8D72EC0E9 mediaaerospaceiconsinstagramdarkgrey. pngh24ampw24amplaenamphash7B9D35616C95B3318216B0E58F31E19FA3763F0E mediaaerospaceiconslinkedindarkgrey. pngh24ampw24amplaenamphash6061868AD63E462100579D5BD9F55B0B0012388D mediaaerospaceiconstwitterdarkgrey. pngh24ampw24amplaenamphash507002E9D833A23E9124D58F74344DEDA22B3A81 mediaaerospaceiconsyoutubedarkgrey. pngh24ampw32ampla enamphashAF04A8E5A19FA4D39550F8E935DEF9EA82555D3D